Chippie

This is Chippie. Chippie is the dog of the owner of our rental house in Belgium. I have never ever met a dog with a more annoying bark than Chippie. She barks the whole time, it is SO annoying, really! Of course, Jarah and Chippie formed an immediate friendship from the first moment they met. Let’s not forget the golden rule: “What is annoying for us, means fun for Jarah”.  There was just no end to the amount of fun they had running and chasing each other across the hillside and through Philippe’s vegetable garden. I really think they could have kept this going all day. Of course there was now no way we could enjoy a quiet sunny afternoon in the garden. Every time we sat outside, that annoying Chippie came for Jarah and both of them would disappear to the other side of the house. I call it the “gone to eat Chippies food in the garage” game. I had sort of expected such a thing and had the brilliant idea to bring a long lead attached to a pin you could anchor into the soil. Clever old me! It worked really well, right up untill Jarah jumped Kamikaze from the wall surrounding terrace and almost hung herself… Ok..new plan..W. Takes charge: He ties Jarah to the garden chair using the long lead and diverts her by pointing out the mole hills… Anyway, I’m sure the grass will all grow back..we plugged most of the holes anyway. In the end we just gave up and let Jarah and Chippie have their fun. It was the only way to relax…

Dit is Chippie. Chippie is de hond van de eigenaar van ons vakantiehuisje in België. Ik heb nog nooit een hond ontmoet die irritanter blaft dan Chippie. Ze blaft echt de hele tijd, het is echt ENORM irritant! Natuurlijk was Jarah meteen dikke maatjes met Chippie. Laten we de gouden regel niet vergeten: “Wat irritant is voor ons betekent plezier voor Jarah.”  De honden konden eindeloos achter elkaar aan rennen, over de heuvel en door Philippe’s groentetuin, ik geloof echt dat ze dit de hele dag vol zouden kunnen houden. Natuurlijk betekende dit wel dat het nu totaal onmogelijk was geworden om ‘s middags nog rustig in de tuin in het zonnetje te kunnen zitten. Elke keer dat we buiten zaten kwam die irritante Chippie Jarah halen en verdwenen ze allebei naar de andere kant van het huis. Ik noem het het “zijn naar de garage om Chippies eten op te eten” spel. Ik had al zo iets verwacht en had voor de zekerheid een lange lijn met grond anker meegenomen. Best heel leep dacht ik zelf… Het werkte ook best wel goed totdat Jarah als een Kamikaze van het muurtje rond het terras afsprong en zichzelf bijna ophing… Ok… Nieuw plan. W. neemt de leiding: Hij bindt Jarah aan de tuistoel met een lange lijn en leidt haar of door haar op de aanwezigheid molshopen te wijzen… Anyway, ik weet zeker dat het terras wel weer dichtgroeit…we hebben in ieder geval alle gaten weer dicht gestampt. Uiteindelijk hebben we het maar opgegeven en hebben Jarah en Chippie maar lekker laten gaan. Het was de enige manier om te kunnen ontspannen…

This slideshow requires JavaScript.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Comment

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s