The Losing Battle

After months of frustration, Jarah has finally managed to climb the cat pole. It was her little project. You see, I keep the toys in there because I sometimes like to pretend that my house is an adult place to be, which of course is impossible with my little Chocolate Tornado hopping around. In fact, I won’t kid myself and pretend that a glossy magazine or MTV Cribs will come to my home for a foto-shoot, although I do have some cool features like the cat tunnel… IKEA Hedgehog… and the colorful rabbit bench… hmm… Anyway, much to Jarah’s frustration I also keep some toys in the cat pole that are not suitable to be lying around due to the simple fact that they get destroyed by Miss Piranha Teeth. She has already cost me two vibrating mice and a vibrating turtle. All that is left are three little engines. So I treasure that little grey mouse you see laying on top of the first storey of the cat pole. Jarah can only play with it under strict supervision. The bloody thing has cost me five euro’s… Deep down I know of course that I am fighting a losing battle here. I know that one day I will sit here and tell you all about how a poor little mouse has lost his little engine, right along with some pictures of Jarah eating the white woolly stuffing. Yes I know, it’s creepy… I’m getting more and more of these disturbing images of the future. You see, a Dachshund is quite stimulating to have. In order to survive you develop all these senses you normally wouldn’t use. Just like when a person gets extra sharp hearing when he loses his eyesight, Dachshund owners become psychic… or maybe it’s paranoia… it can go either way…

Na maanden van frustratie is het Jarah eindelijk gelukt om in de kattenpaal te klimmen. Het was haar project. Ik bewaar daar namelijk het speelgoed omdat ik soms graag het idee wil hebben dat mijn huis een plek is voor volwassenen. Dit is natuurlijk totaal onmogelijk vanwege mijn kleine Chocolade Tornado, maar we doen graag alsof. Toch heb ik niet de illusie dat we ooit gevraagd zullen worden voor een flitsende foto-shoot  door een glossy magazine of MTV Cribs, alhoewel, ik heb natuurlijk wel die hele coole ritseltunnel… en de IKEA Egel…en de vrolijk gekleurde konijnenren… hmm… Anyway, tot Jarah’s grote frustratie bewaar ik ook wat speeltjes in de kattenpaal die niet geschikt zijn om te laten rondslingeren vanwege het simpele feit dat ze dan door de kleine miss Piranha gesloopt worden. Ze heeft me al twee trilmuizen en een trilschildpad gekost. Het enige wat er nog van over is zijn drie kleine motortjes. Dus ik koester dat kleine grijze muisje dat je op de eerste verdieping van de kattenpaal ziet liggen. Jarah mag er alleen onder strikte supervisie mee spelen. Het ding heeft me verdorie vijf euro gekost… Diep vanbinnen weet ik natuurlijk dat ik een verloren wedstrijd speel… Ik weet dat ik op een dag hier weer zit en jullie alles vertel over hoe een arm klein muisje haar motortje heeft verloren, kompleet met bijbehorende foto’s van Jarah die de witte wollige vulling zit op te eten. Ja, ik weet het, het is gewoon eng… Ik krijg steeds meer van die verontrustende beelden over de toekomst. Weet je, Teckels zijn gewoon heel stimulerend om te hebben. Om te overleven ontwikkel je al die zintuigen die je normaalgesproken niet nodig hebt. Net zoals iemand extra scherp gaat horen als hij zijn gezichtsvermogen verliest, worden Teckeleigenaren paranormaal begaafd… of misschien is het paranoia… het kan beide kanten op..

 

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to The Losing Battle

  1. Cora says:

    Yeah … it’s that extra-sense you get when a) the dachshund is nowhere to be seen and b) it’s oh-so-quiet … very suspicious!

  2. dackelsucht says:

    wonders if she should tell Larissa, show some old photos, of dachshunds being on the third level of the cat pole. But no… too early to frustrate her… But to give her credit, she already has the right idea…
    Ponders.. yes, I WARNED every single one of the new owners. I did, did I not? But of course, with a cute little puppy on your lap, you never really believe the breeder. Bah, she is just exaggerating, is she not? Such a cute little pup, I mean, it is not as if you buy a BIG dog. How much trouble can a dachshund be?…

    Well, they find out. All. Every day. And for at least 12 years min….

Leave a Comment

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s