“The Hiiiiiiiiiills are aliiiiiiiiiiiive….”

dscn2356Yay! We made the sun shine just a little bit brighter in Germany! The Dachsies were zurück in die Heimat, and spent a full two weeks frolicking around in the mountains of the Black Forest. Near Zwitserland. And boy did we bring the hills to live. Or well, at least I did. We hiked for hours through the most beautiful landscapes, with impressive forests and mountains, waterfalls, ruins of medieval castles, and views to die for. And I screamed my head off, died a thousand deaths, and had countless visions of the most horrible doom scenario’s, all in which my two Dachshunds would most definitely not survive. Most used words were: No! Stop! Wait! Come back! and Aaaaaaaaargh! For short, it was incredibly relaxing. Small example: A medieval castle on top of a high cliff. To get there you needed to climb dozens of steep, crumbly, medieval steps, right next to a thundering waterfall and a terrifying steep drop. Luckily there’s a metal railing, that is there for a reason. The Dachsies, who just adore waterfalls, crumbly steps, medieval castles, and steep drops in general, take the lead. Or in other words; disappear out of sight while you frantically try to keep up. At the first corner: Jarah stands on the edge of the terrifying steep drop, behind the metal railing that is there for a reason. Penny is out of sight. Second corner: Not a Dachsie in sight. Next corner: Not a Dachsie in sight. Next corner: Jarah and Penny both on the hunt for imaginary mice, dangerously close to the edge of the terrifying steep drop. Behind the metal railing that is there for a reason. Next corner: “Look mom! Water!”. Did I mention the thundering waterfall? Behind the metal railing that’s there for a reason? Thank goodness they were out of sight for most of the time, so all we had to do is to keep an eye out for either a flying or a surfing Dachshund. “If one of them topples down you’re going after it”, I instructed the husband. It’s a good thing I flourish in emergency situations. Anyway, I have to say, it does make you climb up in record breaking time though. So if anybody is considering Everest, I could offer you a couple of Rabbits. Of course miss Penny, who was doing remarkably well, felt the need to go dig for some German mice. Preferably on a terrein behind a fence that is there for a reason. Really you’d be amazed with how many fences are completely useless when you have a Dachshund. Furthermore is a fenced terrain incredibly appealing to a Dachshund. Because they can get in but you can’t. By the way, if anyone is wondering how badly we wrecked the holiday home I’m happy to report that the jinx seems te be wearing off. You could hardly see where I scratched the floor with a scouring sponge, and the leakage that caused a waterfall in the apartment below us had ab-so-lute-ly nothing to do with us. I believe it was a typical case of material fatigue, which could not possibly be our fault. Unfortunately all that good luck did not give me a valid reason to visit a German IKEA. Or a Swiss one. But it’s not like I didn’t try. When we were passing through the city Freiburg I saw a road sign that said IKEA. I had never noticed it before, and I was just thrilled. “Look it said IKEA, there’s an IKEA, did you see the sign that said IKEA? Just there? We passed a sign that said IKEA! Did you see it?! We can go and visit it yes? It’s really not that far, and then we won’t have to go to the IKEA in Zwitserland. Surely we need something… Do we need towels? A fleece for the dogs? I wonder what a German IKEA looks like don’t you?” Response: nothing. Just an awkward smile. I am married to the anti-IKEA. I really need to find IKEA essentials I can forget to pack. Something so hideous unique, you can’t possibly buy it anywhere else. Anyway, I’m happy to report that both Dachsies made it back in one peace, alive and well. Chipper as ever and full of mischief. The way we like them best. Enjoy the pictures!

dscn2508

Yay! We hebben de zon een ietsje feller laten schijnen in Duitsland! De Teckels waren zurück in die Heimat, en hebben twee weken rondgedarteld in de bergen van het Zwarte Woud. Vlakbij Zwitserland. En gut wat hebben we de heuvels tot leven gebracht. Of nou ja, ik in ieder geval. We hebben urenlang gewandeld door de meest prachtige landschappen, met indrukwekkende bossen en bergen, watervallen, ruïnes van middeleeuwse kastelen, en fantastische uitzichten. En ik heb me hees gegild, ben duizenden doden gestorven, en had talloze visioenen van de meest afschuwelijke doem scenario’s, waarin mijn twee Teckels het steeds absoluut niet zouden overleven. Meest gebruikte woorden waren: Nee! Stop! Wachten! Kom terug! en Aaaaaargh!. Kortom, het was heerlijk ontspannen. Klein voorbeeldje: Een middeleeuws kasteel boven op een hoge klif. Om er te komen moest je tientallen steile, afbrokkelende, treden beklimmen, vlak naast een kolkende waterval en een griezelige afgrond. Gelukkig is er een metalen railing, en die staat er niet voor niets. De Teckels, die watervallen, kruimelige treden, middeleeuwse kastelen, en afgronden in het algemeen, waanzinnig leuk vinden, gaan voorop. Met andere woorden; ze verdwijnen uit het zicht terwijl je ze wanhopig probeert bij te houden. Bij de eerste bocht: Jarah staat op de rand van een steile afgrond, achter de metalen railing die er niet voor niets staat. Penny is nergens te bekennen. Tweede bocht: Geen Teckel te zien. Volgende bocht: Geen Teckel te zien. Volgende bocht: Jarah en Penny samen op jacht naar denkbeeldige muizen, gevaarlijk dicht bij de rand van de griezelige afgrond. Achter de metalen railing die er niet voor niets staat. Volgende bocht: “Kijk mam! Water!” . Had ik die kolkende waterval al genoemd? Achter de metalen railing die er niet voor niets staat? Godzijdank waren ze meestal uit het zicht, dus we hoefden alleen maar uit te kijken naar een vliegende, dan wel surfende Teckel. “Als er eentje naar beneden lazert ga jij er maar achteraan” instrueerde ik de echtgenoot. Het is maar goed dat ik floreer in noodsituaties. Maar goed, ik moet zeggen, het laat je wel in recordtempo naar boven klimmen. Dus als iemand Everest overweegt, ik heb nog een paar Hazen in de aanbieding. Uiteraard had miss Penny, met wie het uitermate goed gaat, de dringende behoefte om te gaan graven naar Duitse muizen. Bij voorkeur op een terrein achter een hek dat er niet voor niets staat. Echt je zou versteld staan over hoeveel hekken totaal nutteloos zijn als je een Teckel hebt. Bovendien is een terrein met een hek eromheen enorm aantrekkelijk voor een Teckel. Omdat zij er in kunnen en jij niet. Trouwens, voor diegenen die zich afvragen of we het vakantiehuis nog verwoest hebben, kan ik met blijdschap melden dat de vloek een beetje begint te slijten. Je kon de krassen op de vloer die ik had gemaakt met een schuursponsje maar nauwelijks zien, en de lekkage die een waterval veroorzaakte in het appartement onder ons had ab-so-luut niets met ons te maken. Ik geloof dat het een typisch gevalletje materiaalmoeheid was, en zoiets kan onmogelijk onze schuld zijn. Jammer genoeg had ik door al die mazzel geen geldige reden om een Duitse IKEA te bezoeken. Of een Zwitserse. Maar het is niet dat ik het niet geprobeerd heb. Toen we onderweg door de stad Freiburg reden zag ik een bord langs de weg met IKEA erop. Het was me nooit eerder opgevallen, en ik was meteen laaiend enthousiast. “Kijk er stond IKEA, zag je dat bord met IKEA erop? Daarnet? We kwamen langs een bord met IKEA erop! Zag je dat?! We kunnen er naartoe gaan ja? Het is niet te ver, en dan hoeven we niet naar de IKEA in Zwitserland. We hebben vast wel iets nodig… Hebben we handdoeken nodig? Een fleece voor de honden? Ik vraag me af hoe een Duitse IKEA eruitziet, jij niet?” Reactie: nul. Slechts en ongemakkelijke glimlach. Ik ben getrouwd met de anti-IKEA. Ik zal toch echt IKEA essentials moeten vinden die ik kan vergeten in te pakken. Iets zo spuuglelijk uniek, dat je het onmogelijk ergens anders kunt kopen. Anyway, ik kan gelukkig melden dat de Teckels volledig in tact weer thuis zijn, levend en wel. Vrolijk als altijd en vreselijk ondeugend. Zoals we ze het liefste hebben. Veel plezier met de foto’s!

This slideshow requires JavaScript.

This entry was posted in Another Cool Dachshund Adventure and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Comment

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s