New Years Resolutions 2017

wise-yogi-No more vacuuming before 11 A.M., Penny needs her rest.

-Never ever wash both dog beds and all sofa pillows at the same time, that did not go down well.

-Try harder to figure out what Jarah wants me to do when she does the sit-stare, she does not have all day.

-Wait patiently until Dachshund is done sniffing, even when it’s freezing.

-Find a way to not look stupid when both Dachshunds do the Houdini and I’m just standing there with two empty collars on a leash.

-Find a faster way to close and lock the front door behind me, because a Dachshund has no reverse.

-Always apologize, even though it’s not my fault.

-Be the towel.

-Never ever touch Penny’s feet without her permission.

-Sit still until Dachshund is fully rested.

-Always give Dachshund a sample of everything I’m eating.

-Never replace a shredded Hydrangea.

-Always open the back door, even though it has a cat flap.

-Find out what the hell that white stuff is that smells so pungent.

-Don’t throw a ball unless I feel like going to get it myself.

-Pray for a housecleaner patience.

-Always sacrifice personal comfort to give Dachshund extra lumbar support.

-Obedience: try lowering expectations instead.

-Adapt daily routine to Dachshund schedule.

Leave all doors open so Penny does not have to wait. Be more Feng Shui.

-Always pull out extra garden chairs to avoid loosing battle.

-Practice looking natural for when I’m suddenly on my own in a field.

-Frame Yogi Tea label: “Every smile is a direct achievement”.

-Be more suspicious when it’s silent.

-Accept that one step forward will always mean three steps back to go get your Dachshund.

-See a freshly dug hole in the garden as an opportunity.

-Always put Jarah’s food in a bowl so she can spread it out on the kitchen floor.

-New Mantra: Sand is my Friend

-Never ever sing “jummy, jummy, jummy who wants food in their tummy”  after a phone call switched to voicemail.

-Reminder: Everything that looks funny, probably is.

-Look more cool when playtime suddenly turns into a moment of serenity and I’m the only one holding a squeaky toy.

-Note to self: Because I’m worth it.

 

Posted in Another Cool Dachshund Adventure | Tagged , , , | Leave a comment

Happy 2017!

happy-new-year-2017

Image | Posted on by | Tagged , , | Leave a comment

Hey! It’s Christmas! Let’s Jingle!

sleetje-kerst-2016

dog-tags-2016-1 dog-tags-2016-2

 

Posted in Another Cool Dachshund Adventure | Tagged , , | Leave a comment

He’s gonna find out who’s naughty or nice?!!

santas-coming2016-n-n

Image | Posted on by | Leave a comment

The Day Nothing Happened…

On this magical day I’m taking you back to the 21st of December 2012: Doomsday. Or Armageddon if you like. Or the Apocalypse. Or the day we would all either get blown into smithereens by the planet Nibiru or get swallowed up by a black hole. Really you’d wish someone would make up their mind about these things, I mean what’s a girl to wear? Of course in the end nothing happened, which is slightly disappointing, but also quite suspicious I think. Fear not, I have come up with a couple of theories as to what could have caused this epic fail.

-It was a typo

-The world was saved by Indiana Jones

-They meant 21-12-2012-give-or-take-a-few-years

-Some ancient Mayan blokes got drunk and started a bet

-Planet X Nibiru was a lot smaller than we thought

-The outcome was manipulated by Russian hackers

-They used ancient Paul the octopus

But because prophecies are always so bloody unpredictable it’s better to be safe than sorry I think. Which is why I’ve designed a Doomsday special to please the dogs gods: The Mayan dog harness. So no worries, from now on we will keep the planet completely safe from any form of catastrophe. Well, that is until Penny gets a chance to shred them to bits of course…

img_1827

 

Posted in Another Cool Dachshund Adventure | Tagged , , , | Leave a comment

A Merry Little Christmas…

testafb

penny-tekst2016-1

 

 

Posted in Another Cool Dachshund Adventure | Tagged , , , | Leave a comment

Facing the Ghost of Christmas Past…

pennys-coat-2016O joy! It’s December! A time to reflect on the year that’s past, a time to stress about celebrate the holidays, and most importantly; a time for new dog coats. I have been making my own dog coats for a couple of years now, mostly because I think that in the shop hey are ridiculously expensive. Just the other day I happened to be in a pet shop where a scruffy little dog was being measured for a coat. And by that I mean that the critter reluctantly got squeezed into a tiny bomber-jacket by three adults. The poor thing looked like a strange toddler. “For a size bigger you would be looking at 75 euro” I heard the sales person say. Seriously?! Well we can happily chirp “Because you’re worth it!” all we want, but we all know that that’s not true when we’re in fact chirping about an ill fitting piece of Chinese nylon that’s only slightly bigger than your foot. So that’s why I simply make them myself, in what I call a Dackelworthy design: nice and robust, waterproof, warm, washable, and resistant against cadaver juices. And trust me, with a little bit of effort you can get it nice and cheep as well. My very first dog coats even only cost me about 4 euro per coat. I had made them out of children’s coats I had bought in a sale at Primark, I was mighty chuffed with that. Of course as always there was a slight drawback, because after that I carried on too far  I got really enthusiastic, and thought it would be a good idea to use the fabric of one of my own winter coats for the next ones. Now that’s what you call nice and cheap, I thought happily. But after I cut my coat neatly into sections I discovered that the waterproof lining was a bit old and crumbly. So not only did I have to buy new waterproof fabric for the dog coats, I also had to buy a new wintercoat. Total cost: 425 euro’s and a 90 euro parking fine. I personally think that it’s only a matter of smart budgeting, but it made the husband slightly nauseous. Anyway, by now I have finished the new dog coats for this winter season, and this time they were extra special to me. They are made of the waterproof fabric I mentioned earlier, but I had bought that fabric last year, on the very same day that Penny got attacked . I think it was even like one hour before it happened. When we returned home from the veterinary hospital that evening, the fabric was still lying there on the living room table in a plastic bag. Just casually left there because I would just quickly take the dogs out to the park before it got too dark. A painful reminder of how quickly life can change. So I kept the fabric in the attic. Well out of sight. By now almost a year has passed, Penny is doing incredibly well. Time to face the ghost of Christmas Past. I dug the fabric up from the attic and even made Penny’s coat first. Just because I could. Unfortunately because of all the veterinary bills unforeseen expenses, the words “nice and cheap” don’t really apply to this project anymore I’m afraid. I’ve tried chirping “Because you’re worth it!”, but deep down inside I have that gnawing feeling that somehow a far too high a price was paid for all this… Still, under one of our many new motto’s; “We’re not going to let the bully’s in this world bring us down”, we will celebrate each day she gets to wear it. We’re going to falalalala our way through the Holidays with gusto, Decking the Halls, Jingling the bells, and with any luck we’ll be walking in a winterwonderland. That would be awesome! Please send Penny your happy thoughts on the 18th, she’s come a very long way and it’s been one hell of a year. We’re wishing everybody a very happy, and above all, safe December month!

dscn1400O joy! Het is december! Een tijd om terug te kijken op het afgelopen jaar, een tijd om de feestdagen gespannen door te brengen te vieren, en het allerbelangrijkste; een tijd voor nieuwe hondenjasjes. Ik maak nu al een paar jaar mijn eigen hondenjasjes, voornamelijk omdat ik vind dat ze in de winkel belachelijk duur zijn. Toevallig was ik van de week in een dierenwinkel waar een mottig klein hondje een jasje werd aangemeten. En daarmee bedoel ik dat het beestje met gepaste tegenzin door drie volwassenen in een piepklein bomber-jackje werd geperst. Het arme dier zag er uit als een vreemde kleuter.  “Met een maatje groter kom je al gauw uit op 75 euro ” hoorde ik de verkoopster zeggen. Werkelijk?! Nou, “Omdat je het waard bent! ” kunnen we dan wel vrolijk kirren, maar we weten allemaal dat dat niet waar is als het in feite gaat om een slecht passend lapje Chinese nylon dat nauwelijks groter is dan je voet. En daarom maak ik ze gewoon lekker zelf, in wat ik noem een Teckelwaardig design: lekker robuust, waterdicht, warm, wasbaar, en bestand tegen kadaver sappen. En geloof me, als je een beetje handig bent kan het ook nog eens lekker goedkoop. Mijn allereerste hondenjasjes kostten me zelfs maar iets van 4 euro per jasje. Ik had ze gemaakt van kinderjassen die ik had gekocht in de uitverkoop bij de Primark, ik was er enorm mee in m’n nopjes. Natuurlijk was er zoals altijd ook een keerzijde, want daarna sloeg ik een beetje door had ik de smaak te pakken en leek het me een goed idee om de volgende te maken van de stof van één van mijn eigen winterjassen. Da’s pas lekker goedkoop, dacht ik blij. Maar nadat ik mijn jas netjes in stukken had geknipt ontdekte ik dat de waterdichte laag een beetje oud en kruimelig was. Daardoor moest ik niet alleen nieuwe waterdichte stof kopen voor de hondenjasjes, ik moest ook meteen een nieuwe winterjas. Totale kosten: 425 euro en een parkeerboete van 90 euro. Persoonlijk vind ik dat het gewoon een kwestie is van slim budgetteren, maar het maakte de echtgenoot een ietwat misselijk. Maar goed, inmiddels heb ik de jasjes voor dit winterseizoen helemaal af, en deze keer waren ze voor mij extra speciaal. Ze zijn gemaakt van de waterdichte waar ik het al over had, maar die stof had ik vorig jaar gekocht, precies op dezelfde dag dat Penny werd aangevallen . Ik denk zelfs iets van een uurtje voor het gebeurde. Toen we die avond thuiskwamen vanuit de dierenkliniek lag de stof nog op de eettafel, in een plastic tasje. Gewoon even achteloos neergelegd omdat ik even snel met de honden ging lopen voor het te donker werd. Een pijnlijke herinnering aan hoe snel het leven een andere wending kan nemen. Dus ik heb de stof op zolder gelegd. Ver uit het zicht. Inmiddels zijn we dus bijna een jaar verder en met Penny gaat het supergoed. Het werd tijd om de Ghost of Christmas Past onder ogen te zien. Ik heb de stof van zolder gehaald en heb zelfs Penny’s jasje als eerste gemaakt. Gewoon omdat het kon. Het is alleen wel zo dat door alle dierenartskosten onvoorziene uitgaven, de woorden “lekker goedkoop” niet echt meer van toepassing zijn op dit project.  “Omdat je het waard bent!” probeerde ik nog te kirren, maar diep vanbinnen knaagt het gevoel dat er toch ergens een veel te hoge prijs is betaald voor dit alles. Maar, onder één van onze vele nieuwe motto’s; “We laten ons niet klein krijgen door de bully’s in deze wereld”, zullen we blij zijn met elke dag dat ze het jasje aan kan. We gaan tierig van je falalalala de feestdagen door, Decking the Halls, Jingling the Bells, en met een beetje mazzel, walking in a Winterwonderland. Dat zou te gek zijn! Denk alsjeblieft iets liefs voor Penny op de 18e, ze heeft het niet makkelijk gehad dit jaar. We wensen iedereen een heel gelukkige, en vooral veilige decembermaand!

This slideshow requires JavaScript.

Posted in Another Cool Dachshund Adventure | Tagged , , , | Leave a comment